Bruidsfotografie | De dag van Michiel en Wijke in Asperen

DSC_4839

Bruidsfotografie | De dag van Michiel en Wijke in Asperen

Op een druilerige vrijdagmorgen 6 oktober 1817 reed ik over hobbelige klinkers Asperen binnen en parkeerde mijn Volkswagen bij de waterpomp. Aan de overkant hamerde de smid in een vonkenregen hoefijzers op zijn aambeeld, een vriendelijk dienstmeisje klopte lakens uit bij het herenhuis ernaast en drie jongens waren bezig met een tol en hoepel en staarden mij aan als iemand van 200 jaar later. Ik moest opzij springen voor een versierde blikken paarse Duitse koets. De bestuurder was een breed grijnzende Michiel in een Kever cabriolet en het bleek toch 2017 te zijn! De tijd had toch niet helemaal stil gestaan in dit prachtige stadje in de gemeente Lingewaal.

Michiel (planner) en Wijke (juf) houden van elkaar, van heel veel anderen, maar niet van saai, normaal en gewoon …. Daarom durfden ze gerust de rollen om te draaien en belde de bruid aan bij de bruidegom! Ook zie ik weinig echte Hollandse houten klompen (paars!) onder een trouwjurk. Wijke trok zich er niets van aan!

Aan het pleintje met de waterpomp stond het prachtige oude herenhuis er nog steeds en we mochten binnen foto’s maken. Dat kwam op deze morgen goed uit en we profiteerden van het licht dat door de hoge ramen viel. Als de zon (even) scheen, dan deed hij dat ook goed en gingen we snel naar buiten. We wandelden naar het gemeentehuis van Asperen (een mooie witte villa) en aten daar op het bordes pannenkoeken met poedersuiker tussen de foto’s door. Ook de Linge konden we natuurlijk niet links laten liggen!

De bruidsjurk van Wijke was intussen allang niet meer kraakhelder wit aan de onderkant. Haar jurk slingerde over de houtsnippers toen zij in de armen van Michiel sprong (probeerde te springen) en haar sluier verdween bijna met vriendin Angela en al in de Linge bij het opgooien van de meters witte kant. Het had allemaal geen enkele invloed op het humeur van Wijke.

Na het burgerlijk huwelijk, zeepbellen en opnieuw veel regen, wachtte een prachtige bruidstaart met Minions (de filmhelden van Michiel) hen op in Leerdam. Behalve prachtig, was de taart ook erg lekker en daarom bleef er niet veel over van deze taart. Dat kwam trouwens ook door de gewelddadige manier waarop Michiel als een ‘despicable me’ het mes hanteerde… Zie de foto hieronder!

De avondzon nodigde uit om met de molen Ter Leede op de achtergrond nog wat plaatjes te maken. De molenaar zelf was een van de daggasten en vertelde dat hij graag zijn molen had versierd, maar omdat de zeilmaker was overleden, stonden de wieken in de rouwstand en pasten geen vrolijke vlaggetjes als versiering.

De kerkdienst werd voor het bruidspaar het hoogtepunt van de dag en dat werd met een kerk vol familie en vrienden meegevierd.

Terwijl ik dit weblog schrijf, staan de koffers van het bruidspaar klaar om naar het Griekse eiland Kreta te vliegen. Nee natuurlijk niet, dat is normaal en gewoon. Michiel en Wijke gaan op huwelijksreis naar het Friese eiland Terschelling!

 

 

Reacties